Lage loonlanden, hoe bedoelt U?

In dit artikel gaan we dieper in op de zogeheten koopkrachtpariteit. Om niet verstrikt te raken in een gigantisch kluwen beperken we ons tot de naakte eenvoud. Het kwalitatieve idee primeert immers op de praktische uitwerking, hiervoor kunnen we beroep doen op de expertise van velen.

Relativiteit

De koopkrachtpariteit is een manier om de koopkracht van twee landen te vergelijken waarbij een referentieland als 100% genomen wordt. De andere landen worden hier tegenover geplaatst. Eenvoudiger gezegd, met een hoger loon in land A kan meer gekocht worden in land B, het wil niet altijd zeggen dat de inwoner van land A meer verdient. Het omgekeerde is even plausibel maar de perceptie ontstaat dat A rijker is dan B. Andersom is wel waar, ondanks B rijker kan zijn zal hij niet geneigd zijn om naar land A op reis te gaan, in relatieve zin is dat land bijzonder duur. Om dit correct te meten bestaat de koopkrachtpariteit. De koopkrachtpariteit zorgt er dus voor dat we appelen met appelen kunnen vergelijken.

Big Mac Index (BMI)

De koopkrachtpariteit wil vermijden dat we verstrikt raken in de relativiteit en allerhande oppervlakkige veronderstellingen. Het meten van de koopkrachtpariteit kan echter een zeer complexe zaak worden, zeker wanneer deze oefening bemoeilijkt wordt door verschillende valuta’s en hun onderlinge wisselkoersen. Zeer vaak leidt dit tot een verkeerde of vertekende beeldvorming, dit is geen gezonde basis om besluiten aan vast te knopen. Voor het herstel van de koopkrachtpariteit gaat het in eerste instantie vooral om het idee, niet zozeer om de technische fiche. Een vereenvoudigd model is The Big Mac Index (BMI).

Synchronisatie

In praktijk vinden we veel voorbeelden van de Big Mac Index, kleurrijk en iets technischer van aard. Finaal is dit eenvoudig, de prijs van een Big Mac wordt vergeleken per land, afgezet tegen een referentieprijs die 100% weerspiegeld, in dit geval de USD. De synchronisatie van de koopkrachtpariteit wil eenvoudig zeggen dat we de levensduurte in alle landen op hetzelfde niveau brengen. Er zijn verschillende scenario’s mogelijk, een beeld zegt meer dan duizend woorden:

Verbeeldingskracht

Als denkexperiment zal enige verbeeldingskracht aan de orde zijn maar laat ons veronderstellen dat we dit als maatschappelijk doel stellen. De voorspelling is dat verschillende reacties kunnen opwellen, mits toepassing van biflatie kunnen we echter wel dit synchronisatieproces in versneld tempo realiseren. De vraag stelt zich niet of we dit kunnen, de vraag is of we dit wel willen. Sociale impact? Of had Mark Twain dan toch een punt, het is makkelijker om de bevolking te bedriegen dan om ze uit te leggen waarom ze bedrogen worden?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s