Absurditeit van dialoog

Als besluitvorming eruit bestaat om sociale alternatieven terzijde te leggen dan wordt dialoog nog absurder. Maar ook hier geen gebrek aan verklaringen, een pionier van de ‘paradigmaverschuiving’is Thomas Kuhn. Een dergelijke verschuiving is toch iets meer dan het cliché dan het luchtjargon dat velen hiervan maken. Met bijvoorbeeld het Reverse Debt System kan dit makkelijk (en proefondervindelijk) getoetst worden, het verwisselen van denkkaders leidt immers maar al te vaak tot ‘non-dialoog’. Aandacht, ontvankelijkheid, integratie en correcte interpretatie zijn dan ook onontbeerlijk om een beter begrip toe te laten. Uit een recensie recensie pikken we een paragraaf om het debat voeding te geven.

Onverenigbaar

In periodes van normale wetenschap lossen wetenschappers puzzels op. Dat doen ze binnen een paradigma. Maar na verloop van tijd komen ze anomalieën tegen, fenomenen die onverklaarbaar zijn. Als de stapel anomalieën te groot wordt, ontstaat een crisis. Die leidt tot een revolutie: een nieuw paradigma wordt de standaard. Je gaat dus door een paradigmaverschuiving waarbij tussen het oude en het nieuwe paradigma geen communicatie mogelijk is. Het is alsof twee verschillende werelden door een onoverbrugbare kloof gescheiden worden.

Bierkaai

Het zou natuurlijk absurd zijn om dit alles in woord te willen toelichten, de praktijk laat niets aan het toeval over. Verschillende mensen spreken vanuit een verschillende referentiekaders, niemand schijnt het nog te weten maar toch loopt de wereld bol van de economen en andere experten ter zake. Het is echt geen grap om te spreken over een tragische absurditeit, de sociale impact is immens en de alternatieven liggen letterlijk op de tafel. Enerzijds wordt dialoog als vechten tegen een bierkaai, anderzijds strijden we gewoon verder tegen windmolens in de vorm van virtuele schuldenbergen. De psyche lijkt hier een spelletje met zichzelf te spelen en brengt tal van psychishe afweermechanismen in rekening, zelfs tegen oplossingen die gratis worden aangeboden.

Beeldvorming

Inhoudelijk is er uiteindelijk geen dialoog, het sociale alternatief leggen we rustig terzijde alsof het niet bestaat. Dat we hiermee letterlijk miljoenen mensen treffen in hun welzijnsbeleving raakt ons schijnbaar niet. Deze tragisch absurde situatie is makkelijk in een beeld te vangen, dit uit zich in twee verschillende werelden. In de ene wereld niets dan strijd en problemen, in de andere zijn deze problemen onbestaande omdat ze naar idee reeds opgelost zijn. En dat is niet omdat deze oplossingen absoluut nieuw zijn, we zijn er simpelweg onwetend over. En inderdaad, het is vrij lastig om over iets na te denken dat niet eens gekend is, noch over het voor- of nadeel.

Extra vingerwijzing (1)

Cognitieve dissonantie is een psychologische term voor de onaangename spanning die ontstaat bij het kennisnemen van feiten of opvattingen die strijdig zijn met een eigen overtuiging of mening, of bij gedrag dat strijdig is met de eigen overtuiging, waarden en normen. Het gaat met andere woorden om de perceptie van onverenigbaarheid tussen twee cognities, waarbij het woord cognitie kan slaan op kennis, houding, emotie, geloof of gedrag. Volgens de theorie voelen mensen een sterke drang om dissonanties te verkleinen door hun opvattingen of gedrag aan te passen of te rationaliseren. Het tegenovergestelde van cognitieve dissonantie is cognitieve consonantie. (bron)

Extra vingerwijzing (2)

Een waarheid die andere ogenschijnlijk tegenstrijdige waarheden op een hoger niveau met elkaar verzoent is een “overkoepelende waarheid”. Stellingen kunnen als waar bewezen worden en toch strijdige axioma’s opleveren, die alleen met de grootste moeite in een overkoepelende inzicht met elkaar in overeenstemming gebracht kunnen worden. Zo’n overkoepelende waarheid is niet altijd van toepassing, deels omdat er schijnbare tegenstrijdigheden bestaan die nog door geen enkele wetenschap kunnen worden opgelost, deels omdat zo’n overkoepelende waarheid op alledaags niveau niet altijd als even relevant wordt ervaren. (bron)

Extra vingerwijzing (3)

In de moderne systeemtheorie bepaalt chaos de toestand van een systeem waarin zijn stabiele cycli plaatsruimen voor complexe, schijnbaar ordeloze gedragingen. Een chaos-venster is een periode waarin iedere invloed of prikkel van buitenaf tot dusdanige proporties kan worden ‘opgeblazen’ dat bestaande tendensen erdoor worden veranderd en er nieuwe tendensen ontstaan. Het ‘chaospunt’ is de cruciale toestand waarop tendensen die tot de huidige toestand van het systeem hebben geleid ineenstorten en het systeem niet meer kan terugkeren tot zijn vroegere toestanden en gedragsmodi, maar onomkeerbaar wordt gelanceerd langs een traject met een aangepaste structuur en bijhorende modus operandi. (bron)

Absurditeit van dialoog

Facultatief hebben we een aantal vingerwijzingen toegevoegd, of deze nu interessant zijn of niet doet niet terzake. We achten ze wel bruikbaar in het kader van het economische herstel dat we zeggen te ambiëren. Maar finaal, waarom zouden we alles zo complex maken wanneer het ook eenvoudig kan? En dat is waar dit artikel uiteindelijk over gaat, herinner dat we vertrokken zijn met de absurditeit van schulden om hier te eindigen met ‘high-tech’ waar wellicht slechts een enkeling interesse in heeft. Het mag voor zich spreken dat deze bijdrage niet-limitatief is, het aanbod is amper te overzien maar nog steeds leveren we strijd tegen windmolens in de vorm van schuldenbergen. Hoeveel absurder kan het worden? Uiteindelijk gaat het over eenvoud dat we ‘hic et nunq’ terug onder de aandacht brengen, het zit in kleine dingen.

Free Debt System (FDS)

Voor het FDS hernemen we het RDS, het enige verschil is dat we de boekingen afzonderlijk van elkaar kunnen zien. Dit betekent dat er geen oorzakelijk verband meer bestaat tussen de schuldenaar en schuldeiser. Aan de hand van een aantal voorbeelden kunnen we dit transparent maken, zo eenvoudig mogelijk en per speler afzonderlijk te beschouwen.

  • A boekt credit vordering @ reset kas, volledig bedrag
  • B boekt debet schuld @ credit eigen vermogen (reset), volledig bedrag
  • C compenseert schulden met vorderingen binnen de eigen boekhouding, volledig bedrag
  • D boekt credit vordering @ reset kas, partieel
  • E boekt debet schuld @ credit eigen vermogen (reset), partieel

Absurde wereld

Het beeld laat niets aan het toeval over, elke economische agent kan afzonderlijk benaderd worden volgens nader te bepalen criteria. Wat vooral belangrijk is dat anderen niet de dupe hoeven te worden van in het verleden opgestapelde schulden. Gemakshalve kunnen we hier even denken aan overheidsschulden en de gevolgen voor de bevolking. Een vereenvoudigd beeld doet echter geen afbreuk aan de inherente kwaliteit van de methode. Doe simpelweg de test, stel dit ter bespreking en u zal snel begrijpen wat we bedoelen met de ‘absurditeit van dialoog’, het is werkelijk geen grap. Volg misschien ook het nieuws van de dag, het is bijna onwaarschijnlijk in wat voor een absurde wereld we vandaag nog leven, punt.

A-02A-01

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s