Absurditeit van rente

De absurditeit van schulden hebben we nu kunnen aantonen op een neutraal wetenschappelijke manier. Daarbij, we kunnen het schuldensysteem zonder probleem blijven gebruiken – en wanneer het nodig is alle schulden herleiden tot nihil. Wat dat betreft zijn de verschillende opties tijdloos, het is een kwestie van menselijke keuze om ze toe te passen of ook niet. Bij schulden komt rente, analoog aan schulden is rente dan ook absurd. Deze twee – rente en schuld – zijn immers simultaan te beschouwen. Pro forma wat Bernard Lietaer hierover vertelt, expert ter zake.

Concurrentie om geld

Volgens de economieboekjes is geld waardenvrij. Het is niet meer dan een ruilmiddel en het wordt geacht geen effect te hebben op de transacties. Lietaer betwist die visie – ‘Geld is helemaal niet waardenvrij’, stelt hij. ‘Het monetaire systeem is – ook al is dat onbewust gebeurd – geprogrammeerd om een bepaald gedrag te veroorzaken. Het werkt concurrentie en kortetermijndenken in de hand. Het dwingt tot economische groei en het onderwaardeert zorg, onderwijs en taken die cruciaal zijn om een samenleving in stand te houden. De economische theorie leert dat mensen concurreren om markten en grondstoffen. Ik denk dat mensen in werkelijkheid concurreren om geld. Die concurrentie is een direct gevolg van de wijze waarop geld wordt gecreëerd.

Dwang

Banken brengen geld in omloop door middel van leningen. Zodra iemand bijvoorbeeld een hypotheek van 100 duizend euro afsluit, ontstaat er geld dat in de economie gaat circuleren. Maar dan komt het: de bank verwacht dat de ontvanger van de lening in de daaropvolgende twintig jaar in totaal 200 duizend euro terugbetaalt aan aflossing en rente. Maar die tweede 100 duizend euro creëert de bank niet. Dat geld – de rente – moet de ontvanger van de lening op de één of andere manier zien te bemachtigen en dat dwingt hem tot concurrentie met anderen. Heel simpel is het zo: er moeten mensen failliet gaan om anderen in staat te stellen hun leningen te kunnen aflossen.

Schaarste aan geld

Tegelijkertijd heeft rente concentratie van rijkdom tot gevolg: zij die geld hebben, worden ‘automatisch’ rijker. Bovendien dwingt het systeem de maatschappij tot voortdurende economische groei: er móet steeds nieuw geld in omloop worden gebracht om leningen te kunnen aflossen. Lietaer: ‘Mijn conclusie is dat hebzucht en competitiedrang geen inherente menselijke eigenschappen zijn. Die eigenschappen worden voortdurend gestimuleerd door het soort geld dat we gebruiken. Er is meer dan genoeg voedsel en werk voor iedereen. Er is alleen schaarste aan geld. (einde citaat)

Kwantitatieve verruiming

Lietaer heeft het over een schaarste aan geld, elk waarachtig econoom weet dat zoiets als economische blasfemie is. De reden daarvoor is even economisch, de neutraliteit van geld is immers een basisbeginsel zoals Lietaer zeer terecht aangeeft. Over rente kunnen we natuurlijk een heel complex verhaal vertellen, als we een andere denkpiste volgen dan zal het praat voor de vaak blijken. Een kwantitateve verruiming zegt simpelweg dat we geld uit het niets toevoegen aan het economische circuit, dit kan voor zowat alles zijn. Ook hier slechts het resultaat van menselijke afspraken. En wat voor schulden kan, kan evengoed voor de rente. Het is een eenvoudig verhaal en net daarom ook zo indriest wat er in praktijk gebeurt.

Rente is absurd

De stelling ‘rente is absurd’ is geen stelling in het wildeweg maar een kwestie van rationele logica, een kwestie van gezond verstand. Dit alles wordt gebaseerd op economische basisbeginselen en dus niet – zoals velen misschien willen opperen – vanuit het ontbreken aan realiteitszin. In werkelijkheid is het andersom, mensen moeten proberen te verklaren waarom je ‘iets’ – de rente – zou moeten betalen op dat wat uit het ‘niets’ komt. Voor hetzelfde geld betaal je dat immers met meer uit ‘niets’ maar ook dat zou natuurlijk absurd zijn. Ergo, rente is absurd. De logica is begrijpelijk voor een kind van zes, kijk dan naar de wereld en vraag je af hoeveel absurder het kan worden. Aan kennis en informatie is geen gebrek, vervolgens zegt men dat het crisis is? Ook dat is eenvoudig te begrijpen, voor wie zich baseert op absurditeiten zal de vrucht – vroeg of laat – zeer bitter smaken. Economie is nu eenmaal geen monopolyspel, we hebben ons schromelijk vergist, punt.

A-02A-01

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s